Week 10
Shannen heeft deze week alle formulieren klaar gemaakt en alle opdrachten laten ondertekenen, want het eind is nu echt in zicht! Dit ging echter niet zo gemakkelijk als gedacht. Na 6 keer vragen of de hoofdverpleegkundige even naar mijn opdrachten wilde kijken, ben ik zelf maar naar de manager gestapt om te vragen wanneer dit gedaan werd, aangezien volgende week alweer mijn laatste week is en ik anders geen verbeteringen kan maken. Dat is hier in Roseville wel een puntje waar ze op kunnen verbeteren vind ik, want echt tijd voor de studenten is er niet. Je moet dingen erg vaak vragen en zelfs dan wordt er geen tijd voor je gemaakt. Op woensdag was de verpleegkundige ziek, dus heeft de nachtdienst me geholpen met het opstarten van de medicatie delen. Hierna kreeg ik de sleutels en de telefoon en kreeg ik de verantwoordelijkheid over de gehele afdeling. Dit was even anders dan ik was gewend, want er werd niks geholpen of uitgelegd. Ik heb zo goed als kon de dingen gedaan die ik wist en uiteindelijk is het laatste uurtje dat ik er was er een verpleegkundige gekomen die me kwam helpen. Een drukke dag, maar wel erg leerzaam en ook leuk om een keertje te doen. Verder was het rustig die week.
Afgelopen week was de laatste week dat Nikki met de verpleegkundige op level 2 heeft meegelopen. Maandag was de leukste dag, ookal dacht ze bij haar eerste indruk van de verpleegkundige dat dat niet het geval zou zijn. Maar zo laat dat maar weer zien dat de eerste indruk niet het juiste beeld laat zien van een persoon. De verpleegkundige van die dag had Nikki ook nog niet eerder gezien. Ze werkte als parttimer bij Villa Messina en had daarvoor in het ziekenhuis gewerkt bij de spoedeisende hulp. Toen Nikki vertelde dat de verpleegkundige het maar moest zeggen als ze hulp nodig had maakte ze daar ook meteen gebruik van door haar de pillen te laten delen en het laten geven van de insuline. Tijdens de wondbehandeling legde de verpleegkundige ook steeds uit waarom ze bepaalde materialen gebruikte voor de specifieke wond. Dat is de eerste die je ook echt iets wil leren. Dat was wel echt fijn. Dinsdag en woensdag waren niet zo bijzonder op stage. De verpleegkundige lieten je wel iets doen maar veel was het niet helaas. Op donderdag was het echt het minst leuk Nikki liep weer met een verpkeegkundige mee die je echt he le maal niks laat doen, dus heeft ze de eerste 2uur op een stoel gezeten ondanks dat ze voor de 10de keer had aangeboden om te helpen... Nikki is dan ook na die 2uur weg gegaan van de afdeling en is naar Tessa haar verdieping gegaan om daar samen opdrachten te maken, ondanks dat de manager dat liever niet heeft. Hopelijk is de laatste week op level 4 wel elke dag leuk...
Afgelopen weekend hadden Teun, Shannen en Nikki een rustig maar fijn weekend. Ze hadden op donderdag na stage al boodschappen gedaan, zodat ze vrijdag iets leuks konden gaan doen. Op vrijdag zijn Shannen en Nikki in de ochtend weze sporten in de sportschool. Ze hoopte die dag naar het strand te kunnen maar het weer liet dat niet helemaal toe helaas. In de middag zijn ze met z'n 3en wel naar Sliema geweest om daar lekker in de zon op een terrasje te gaan zitten. Op zaterdag was het weer ook niet echt top en daarom hebben ze lekker een dagje thuis gezeten met een film. In de avond waren ze uitgenodigd om even wat te drinken bij de moeder van Tessa in het pension. Leuk om die ook nog even gezien en gesproken te hebben over haar ervaringen in Malta. Op zondag ging al vroeg de wekker, omdat Shannen, Teun en Nikki het idee hadden om weer naar de vismarkt in Marsaxlokk te gaan. Echt een knus en leuk marktje is dat! In de middag hebben ze weer rustig aan gedaan en in de avond hebben ze met z'n 4en het weekend afgesloten met een spelletje.


Gelukkig heb jij als mens qua persoonlijke ontwikkeling wel hele grote stappen gemaakt en daar ben ik enorm trots op. Geniet vooral van de vrijheid, de rust en het mooie weer. Straks thuis is alles toch weer anders. Fijne vakantie nog met je vrienden daar. xxxx hvj. mama