Week 6

Afgelopen week had Nikki best een leuke week. Maandag tot woensdag had zij allemaal verpleegkundigen die veel uit handen gaven en daarmee laten zien dat ze je steeds meer beginnen te vertrouwen. Ze lieten haar de insuline klaarmaken en geven, met wonden mee helpen of zelfstandig laten doen en pillen delen. Op donderdag was ze weer met een van de verpleegkundigen die alles teveel vindt wat je doet. Daarbij moet je de echt vaak zeggen wat je wel en niet al kan. Nikki heeft in de ochtend daarom nogmaals aangegeven dat de verpleegkundige maar moet zeggen als hij hulp nodig heeft. Niet dat dit heel erg hielp maar alle kleine beetjes helpen toch?... Als je op de 2de etage loopt moet je ook best wat insuline geven aan de clienten op de 1ste etage, dus voordat ze dat gingen doen heeft ze nog eens aangegeven dat zij bekwaam genoeg is om dat ook te geven. Dit gezegd hebbende heeft zij er wel 2 mogen doen van de 12... Achja volgende week maar weer afwachten. 

Deze week stond Shannen voor de tweede week op afdeling 2A. Het is fijn om op elke afdeling twee weken te staan, zodat je ook de mensen en het personeel leert kennen. Je begint de namen van de bewoners te herkennen, wat makkelijk is tijdens het delen van de medicatie. Ik heb veel medicatie mogen rond delen, aan het eind van de week zelfs zelfstandig en ik heb veel bloeddrukken mogen meten. Ook heb ik veel aan mijn opdrachten gewerkt deze week, omdat de tijd vliegt hier in Malta en ik anders mijn opdrachten niet af krijg. Omdat we sinds deze week een nieuwe manager hebben, ben ik met haar en de hoofdverpleegkundige in gesprek gegaan over mijn opdrachten. Zij gaven aan dat de hoofdverpleegkundige in gesprek gaat met de verpleegkundige van afdeling 1 en afdeling 3 en ze daarna mijn opdrachten aftekent. Over het algemeen was het een rustige week.

Teun heeft deze week weer doorgebracht op de tweede verdieping. Hier heeft hij nou een goed beeld van de afdeling. Hij krijgt de kans om te leren en zijn vragen te stellen. Dit moet je dan wel doen, want zij gaan het je niet vertellen. De communicatie tussen de verpleegkundige en hem, of met de andere werknemers, verloopt erg goed. Soms kost het even de tijd om elkaar te begrijpen maar vaak kom je er wel uit. Natuurlijk zijn er af en toe ook situaties waar je helemaal langs elkaar heen praat, in die gevallen geeft hij gewoon eraan toe om hele ongemakkelijke situaties te voorkomen. Dit is dan op momenten dat het onderwerp niet zo relevant is. Op de werkvloer worden zelfs grapjes gemaakt die door beide kanten begrepen worden. En ja, ook dit wordt soms niet begrepen. Dit is dan een goed voorbeeld van zo’n hele ongemakkelijke situatie :) . Verder heeft Teun het bloedprikken nog een keer herhaald. Dit staat nou voor bijna elke week op de planning. Van de week is hier op de afdeling een nieuwe zorgvrager geplaatst. Dit is geen dementie-afdeling maar deze mevrouw is ondanks haar dementie, toch hier op de afdeling gekomen. Zoals verwacht zorgde dit voor veel onrust in een gedeelte van de tweede verdieping. Mevrouw verwart haar kamer met die van anderen, dwaalt 's nachts rond en zoekt ruzie als andere bewoners er iets van zeggen. Het is een erg lastige zorgvraag vergeleken met de rest op de afdeling. Het is lastig omdat mevrouw geen woord Maltees of Engels kan, alleen Duits en Perzisch. Donderdag was er zo'n geval dat ze ruzie aan het maken was, toen ik net op het punt stond om mijn weekend in te gaan. Mevrouw was bezig in de kledingkast van haar buurvrouw omdat ze verward was. niemand begrijpt haar daar vanwege de taalbarrière. Ik was bijna vertrokken toen ze mij vroegen om het 'brandje te blussen'. Dus ik met mijn steenkolen Duits mevrouw naar haar eigen kamer begeleidt, waarna ze uit woedde oversloeg in het Perzisch. Dit begreep helemaal niemand. Dit was het moment waarop ik mijn weekend kon gaan vieren.

Tessa heeft een afwisselende week gehad. Je loopt met veel verschillende verpleegkundige mee dus iedereen werkt ook op zijn of haar manier. Je moet er hier heel erg aan wennen dat als verpleegkundige uit verschillende landen komen dat iedereen ook andere technieken gebruikt. de ene week mag je heel veel doen en de andere week mag je vrij weinig tot niks doen. Dit maakt wel de ervaring wat minder. Je moet hier ook echt niet naartoe komen als je handelingen of iets wil leren want daar kom je gewoon niet aan. Tessa heeft deze week wel insuline en medicijnen mogen geven. Je merkt ook aan verschillende verpleegkundige dat ze je wat beter kennen en vertrouwen. Dit is wel heel erg fijn. Tessa heeft verder niet echt iets heftigs meegemaakt op stage. Alles is een beetje monotoon en blijft hetzelfde. Tessa heeft ook een lijstje gemaakt met dingen die ze op de stage zelf kunnen verbeteren. Dit gaat ze binnenkort even met de manager bespreken zodat hun deze feedback punten voor de volgende studenten kunnen gebruiken.

Donderdag avond zijn we naar de shisha lounge geweest, waar Shannen helaas niet lekker werd en samen met Nikki al vroeg naar huis is gegaan. Teun en Tessa hebben er gelukkig samen nog een gezellige avond van kunnen maken. Vrijdag heeft Shannen de hele dag ziek op bed gelegen. Teun, Tessa en Nikki hebben samen in de ochtend gesport en hebben in de middag de boodschappen gedaan voor aankomende week. Omdat Shannen ziek was, zijn we een avond met z'n alle thuis gebleven. Zaterdag ochtend hebben Nikki en Shannen samen het huis gepoetst en zijn we naar Paceville geweest om een ochtendje te shoppen. We hebben ergens geluncht, zijn over de boulevard gelopen en hebben daarna de moeder van Nikki opgehaald op het vliegveld. Zij kwam voor een paar dagen op bezoek en sliep bij ons in het appartement. In de namiddag zijn Nikki en Natascha samen een rondje in Mosta gaan wandelen en hebben Teun en Shannen een rondje Attard gedaan. We zijn langs onze stages gelopen en hebben de bloementuin bezocht. Zondags was het erg mooi weer en zijn we vroeg in de ochtend met de taxi vertrokken naar Marsaxlokk, een vissersdorpje met erg mooie bootjes. Op zondag ochtend hebben ze er een markt met souvenirtjes, vis en allerlei andere dingen. Hier zijn we heel de ochtend geweest. We hebben op een terras gezeten en besloten vanuit Marsaxlokk door te gaan naar Valetta. Daar hebben we een ronde gedaan en genoten van de sfeer, aangezien het St. Patricks day was. We hebben op een terrasje wat gegeten en gedronken en zijn daarna langzaam aan richting huis gegaan. Een geslaagd weekend!