Week 4

Na een weekend met flink slecht weer, begon maandag weer een nieuwe stagedag. Helaas was het weer niet veel verbeterd en aangezien Teun en Shannen iedere dag 35 minuten wandelen naar stage, besloten zij met de taxi naar stage te gaan. Na dinsdag begon de zon weer flink te schijnen en het winterse weer lijkt dus (gelukkig!) voorbij te zijn. 

Afgelopen week was de laatste week dat Nikki met de verzorgende mee heeft gelopen. Het was wel een leuke laatste week met hen. Ze stond eerst 1 dag op level 2 bij de dementerende en daarna op level 1. Dat is een level met somatische zorgvragers. De collega's waren erg gezellig.  Ze maakte veel grapjes en waren ook erg geïnteresseerd in de dingen die we al hadden gedaan hier of nog konden doen. Ook vragen ze hier vaak hoe het allemaal in Nederland gaat en of de tulpen al aan het groeien zijn... Op level 1 is er ook een kamertje waar alle medicijnen liggen van alle cliënten in Villa Messina en waar de verpleegkundige s' nachts dus zitten om de medicijnen in bakjes te doen. Ik heb gevraagd of ik er daar eens binnen mocht kijken en het was leuk om dat ook eens te zien.
Ik heb niet veel zelf gedaan deze week, maar dat heb ik bijna niet de afgelopen 4 weken. Dit komt omdat het hier raar is als een verpleegkundige wast en ze het daarom dan ook niet gewend zijn en graag het heft in eigen handen nemen. Daarom ontzien ze je van het wassen,  wat ik overigens niet heel erg vindt. Ik heb wel veel bedden opgemaakt en geholpen bij het eten geven van de cliënten in de ochtend en middag. Op woensdag zag ik dat ze bezig waren met het bloedprikken op mijn afdeling, waarna ik (ondanks dat ik met de verzorgende mee zou lopen) gevraagd heb of ik met diegene mee mocht kijken, in de hoop dat ik het dan een andere keer ook zelf mocht doen. Gelukkig stelde ze dat zelf voor nadat ik had verteld dat ik deze handeling wel al uit mocht voeren. Ik heb dan ook voor aankomende donderdag met haar een afspraak gemaakt om weer mee te gaan en het dan zelf te oefenen. Je merkt hier wel echt dat je zelf de initiatieven moet nemen als je iets wil zien of leren, want hier wordt je niet aan je handje meegenomen bij dingen die je kunt leren of zien, wat wel in Nederland gebeurd.

Shannen liep voor de tweede week mee op afdeling 1. Omdat ze de eerste week op deze afdeling alleen maar heeft meegekeken, mocht ze deze week de verpleegkundige meehelpen. Zo hielp ze mee met het geven van de medicatie iedere ochtend en mocht ze de insuline toedienen. Echter is dit heel anders dan in Nederland. In Nederland hebben we de insuline pen, hier geven ze insuline met een spuit en een ampul. Ook heeft ze twee keer met een katheterisatie meegekeken, zowel bij een vrouw als bij een man. Echter is dit totaal anders dan dat zij in Nederland gewend is. Zo gebruiken ze hier andere spullen en werken ze totaal niet steriel. In het ziekenhuis werken ze hier in Malta blijkbaar wel steriel, maar op shannen haar stage hebben ze daar de spullen niet voor. Op donderdag stond de wekker om 04:30, omdat ze mee ging kijken bij het bloedprikken. Hier beginnen ze om 6 uur 's ochtends al mee, ipv 7 uur. Na een aantal keer kijken, mocht ze het ook zelf proberen. Omdat het toch lastiger was dan het leek, heeft ze afgesproken volgende week nog een keer mee te gaan om alle bewoners zelf te prikken. Zoals Nikki ook al aan gaf, moet je de initiatieven hier echt zelf nemen. Je moet echt zelf alles vragen en overal zelf bovenop zitten, anders loop je de gehele stage achter iemand aan zonder iets te doen. Je moet zelf vragen of je verpleegtechnische handelingen mag doen en of je met dingen mee mag kijken. Dit is dan ook een groot leerpunt voor mij geweest, aangezien ik hier veel moeite mee had. Al met al weer een geslaagde week dus!

Teun heeft deze week een vergelijkbare stageweek gehad met de weken voorheen. Hij stond op dezelfde verdieping waar hij de zorgvragers en zijn collega’s beter leert kennen. De week verloopt hetzelfde als de andere weken. De verpleegkundige en de verzorgende hebben vrijwel geen tijd om een gesprekje aan te gaan met de zorgvragers. Binnen deze instelling wordt er best strikt naar de tijd gekeken. De tweede verdieping is de grootste afdeling van deze instelling, met 62 zorgvragers. Een groot deel hiervan heeft daadwerkelijk zorg nodig. Dus de tijd wordt zeker in de gaten gehouden. Tijd voor een goed gesprek is er niet. Dit vindt hij jammer, want het contact met de mensen, vindt hij juist wat dit vak mooi maakt. Interesse tonen in iemand en luisteren naar iemands verhaal is een groot verschil met Nederland. Hij heeft het geluk dat hij een stagiair is en af en toe wat tijd heeft om bij de mensen te zitten, en een gesprek te voeren. Zo kom je meer over het land, de cultuur en het belangrijkste; de achtergrond van de mensen te weten. 

Bij Tessa is afgelopen week erg rustig geweest op stage. Ze heeft een beetje de routine goed doorgekregen van de care workers, en voorbereid om dit deel af te sluiten. Ze vond de tijd bij de care workers eigenlijk best wel leuk. De collega´s waarmee ze werkt zijn gewoon heel gezellig en willen veel van haar weten wat ze heel gezellig vind. Volgende week mag ze beginnen bij de verpleegkundige, en ze hoopt dat ze ook wat delen zelf mag doen. Ze is benieuwd naar de taken van de verpleegkundige en of ze overkomen met die van ons in Nederland.

Wat het weekend betreft....

Tessa is donderdag met een meisje wat wezen drinken, die ze op stap heeft leren kennen. Daarna is ze samen met haar groepje nog uit geweest. Dit was echt heel erg gezellig. Ze komt uit het Westland dus ze is bijna net zo boers als Tessa. Ze Heeft veel gelachen en het echt naar haar zin gehad. Daarna hebben ze haar groepje opgezocht in de stad en zijn we met zijn allen naar footloose gegaan. Het was wel anders om mee te gaan met een ander groepje, maar toch een soort van verfrissend. Andere mensen en andere humor. Het was een hele leuke avond en ze heeft genoten. 
 

Donderdag was onze laatste stage dag van de week en begon ons weekend weer! Shannen heeft toen ze thuis kwam het appartement gepoetst, omdat de huurbaas langs kwam om het appartement te controleren en de tweede maand huur te innen. Nadat de huurbaas was geweest en alles goed was gekeurd, kon het weekend dus echt beginnen. Teun, Nikki en Shannen bleven donderdag avond lekker een avondje thuis.

Vrijdag zijn we gaan sporten, hebben we boodschappen gedaan voor de aankomende week en besloten we met z'n vieren iets te gaan eten bij Ocean Basket. Om de avond leuk af te sluiten hebben we de taxi naar Paceville gepakt en hebben we bij de shisha lounge wat gedronken. 

Zaterdag hebben we de wekker gezet, omdat we een dagje weg gingen naar de Dingli Cliffs. Hier hadden we al verschillende verhalen over gehoord en het bleek heel mooi te zijn om daar eens naartoe te gaan. We zijn met de taxi erheen gegaan, omdat de bus enorm lang zou duren. Eenmaal op bestemming aangekomen, moesten we het laatste stuk lopen omdat je hier met de auto niet kon komen. Onderweg zaten we al veel om ons heen te kijken, want het uitzicht was al prachtig! Je keek over een heel groot deel van Malta heen, dus dat was erg mooi om te zien. Bij de Dingli Cliffs aangekomen, keken we alle 4 onze ogen uit. Je wist niet waar je moest kijken, want het was er zo enorm mooi! Hier hebben we de gehele middag gewandeld en foto's gemaakt. Aan het eind van de middag zijn we naar huis gegaan en zijn we een lekker avondje op de bank gebleven, want iedereen was moe van de hele dag lopen. 

Zondag ochtend hebben we gezellig met z'n vieren ontbeten. Daarna zijn Teun, Nikki en Shannen een dagje weg geweest, want we hadden erg mooi weer. Ze zijn naar de stage van Nikki en Tessa gewandeld, wat een uur en een kwartier wandelen was. Daarna zijn ze naar Mdina geweest. Dit is de oude hoofdstad van Malta, met allemaal mooie straatjes, winkeltjes en terrasjes. Omdat het pas net middag was geweest, besloten we de bus te pakken naar Bugibba. Daar hebben we wat rond gekeken en hebben we geluncht. Voordat we het wisten was het al half 6 geweest en zijn we terug naar huis gegaan. In de tussentijd had Tessa het huis gepoest, heeft ze aan haar opdrachten voor school gewerkt en was ze begonnen aan het avondeten. 

Zo eindigde ons weekend en onze vierde (!) week alweer.